دانشگاهها در همه اعصار خاستگاه علم و فناوری بوده و در آینده نیز این وظیفه را بعهده خواهند داشت. تلقی دانشگاه تنها بعنوان آموزشگاه نظری علوم، فقط بخشی از وظایف آنرا پوشش می دهد. تولید فناوری بویژه در کشورهای در حال رشد، فقط از عهده نهادهای علمی و پژوهشی برمی آید تا به بومی کردن علوم پرداخته و بطور پیوسته و هماهنگ به حل مشکلات روز و آینده جوامع نائل آیند.
دانشگاههایی که پژوهش در آنها هم گام با اموزش پیش رفته و پیوسته دستاوردهای جدید علمی را در اختیار دانش پژوهان قرار می دهند و آنها را به نوآوری و کاربردی کردن علوم ترغیب می کنند، والاترین خدمات نرم افزاری را به جامعه خود ارائه می دهند و سهمی اساسی در راهبرد و هدایت صحیح از دیدگاههای فرهنگی، جامعه شناختی، مهندسی، پزشکی و غیره دارند.
فرهنگ هر جامعه ای ساخته و پرداخته محافل فرهنگی آن است که دانشگاهها مناسبترین بستر را در این زمینه فراهم می سازند و اگر ما مدعی فرهنگ اسلامی هستیم، باید دانشگاه نیز چنین باشد.